مهد کودک دوزبانه ، آری یا نه؟

اگر به خاطر داشته باشید تا چند سال گذشته وقتی بچه ها وارد مقطع راهنمایی می شدند و درسی به نام زبان انگلیسی به برنامه درسی آنها اضافه می شد بسیاری از والدین یک سال زودتر و یا در همان سال ها فرزندشان را به کلاس های آزاد زبان انگلیسی می فرستادند. کم کم و به مرور زمان والدین سعی می کردند از سنین پایین تری فرزندشان را برای یادگیری زبان دوم تشویق کنند تا جایی که این روزها شاهد این هستیم که برخی از مهدهای کودک از مهمترین افتخارات و تبلیغات شان این است که دو زبانه هستند و کودکان با قرار گرفتن در بافتی متفاوت از فضای منزل یا جامعه، می توانند زبان دوم را بیاموزند. این در حالیست که بسیاری از والدین حاضرند در قبال پرداخت مبالغ قابل توجهی، سعی در فرستادن کودکان خود به چنین مهد کودکهایی کنند اما براستی این تبلیغات واقعیت دارد؟ آیا واقعا سنین 3-4سالگی زمان مناسبی برای یادگیری زبان دوم است؟ آیا کودکان آمادگی این یادگیری را در این زمان دارند؟ و … اینها سوالاتی است که برخی از والدین با آن مواجهند و نمی دانند چنین آموزشهایی برای فرزندشان مفید است یا خیر؟

حال قبل از اینکه به این سوالات پاسخ دهیم به طور کلی توضیحاتی در مورد یادگیری زبان دوم به شما می دهیم:

حقایقی در مورد یادگیری زبان دوم

مطالعات مختلف نشان می دهد که تلاش و مطالعه برای یادگیری زبان دوم در دوره های منظم کوتاه مدت خیلی موثر تر از دوره های گسسته، منقطع و طولانی مدت است چرا که مغز راحت تر می تواند اطلاعات را به ذهن بسپارد. ضمنا به نظر می رسد که گوش دادن و خواندن متون زبان دوم، حتی زمانی که آن موارد را به طور کامل درک نمی کنیم می تواند به یادگیری بیشتر کمک کند چرا که باعث افزایش آشنایی فرد با واژه ها و کلمات می گردد. ضمنا برای گسترش دادن دامنه لغات نیز بهترین گزینه پیشنهادی استفاده از فلش کارتهایی است که خود افراد تهیه می کنند.

تلاش و مطالعه برای یادگیری زبان دوم در دوره های منظم کوتاه مدت خیلی موثر تر از دوره های گسسته، منقطع و طولانی مدت است چرا که مغز راحت تر می تواند اطلاعات را به ذهن بسپارد

روش ها

به طور کلی دو روش کلی برای یادگیری زبان دوم وجود دارد. اولین و رایج ترین روش یادگیری زبان دوم روش استفاده از کتابهای آموزشی، یادگیری گرامر به سبک سیستماتیک و افزایش دامنه لغات است. دومین روش شامل به کار بردن رویکرد شناختی است که در آن سعی می شود افراد در محیطی که به زبان دوم صحبت می شود قرار بگیرند و شامل غوطه ورسازی فرد در چنین محیطی و آموزش مکالمه و گفتگو است. این روش بیشتر در شرایطی پاسخ می دهد که فرد در کشوری دیگر و در بافت اصلی زبان مورد نظر حضور داشته باشد.

با توجه به توضیحات کلی که در زمینه یادگیری زبان دوم داده شد، حال نوبت به پاسخگویی به سوالاتی می رسد که در این مقاله مطرح کردیم. یعنی آیا آموزش هایی که در مهد کودک به کودکان داده می شود می تواند برای آنها موثر باشد؟ برای پاسخ دادن به این سوال باید به این موضوع پرداخت که چه سنی برای یادگیری زبان دوم مناسب است؟ مسلما این سوال پاسخ روشنی ندارد و کاملا وابسته به شرایط است.

در این مورد مطالعات مختلفی صورت گرفته برای مثال:

* کودکانی که دارای پدر انگلیسی زبان و مادر آلمانی زبان هستند یادگیری زبان دوم(دو زبان) از همان بدو تولد آغاز می شود که نتیجه این مطالعه خود بر این فرضیه صحه می گذارد که محیط، در یادگیری زبان دوم بسیار نقش دارد.

* همچنین کودکان دبستانی که به کشورهای انگلیسی زبان مهاجرت می کنند خیلی زود می توانند بر این زبان تسلط یابند اما برای آشنایی با زبان بومی و محلی آن منطقه، زمان و فرصت خیلی بیشتری نیاز دارند.

در این مورد که بتوانیم یک سن کاملا روشن را به شما عزیران معرفی کنیم دیدگاههای مختلفی وجود دارد. برای نمونه برخی از متخصصان فراگیری زبان ،ادعا می کنند که هر چه آموزش زبان دوم در کودکان زودتر شروع شود بهتر است. اما از طرف دیگر برخی از متخصصان دیگر به شدت معتقدند که کودک پیش از پنج سالگی نباید برای یادگیری زبان دوم تحت فشار قرار بگیرند زیرا یادگیری زبان دوم قبل از پنج سالگی باعث عقب افتادگی مرحله تکلم در کودک می شود. تفاوتهای دستوری در دو زبان، به اختلال و بی نظمی فکری کودک نیز منجر می شود چرا که کودک معمولا در هنگام گفتار، دو زبان را با یکدیگر مخلوط کرده و تا مدتها نمی تواند آنها را از یکدیگر جدا کنند.

تاثیر منفی دو زبانی بودن در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک نیز افزایش می یابد. به دلیل بیان نامناسب مطالب، این گونه کودکان مورد تمسخر قرار گرفته و پیامد این وضع احساس خشم و افسردگی در این کودکان است

همچنین برخی دیگر از پژوهشها نشان داده که آسیبهای آموزش دوزبانی در دوران مهد کودک و خردسالی به خصوص در شروع گفتار، شاید در ابتدا کاملا هویدا نباشد اما با گذشت زمان ، پیوسته آشکار می گردد. این دسته از کودکان در نتیجه دوزبانی بودن هنگام ورود به مدرسه از نظر گفتاری عقب مانده و منجر به عدم آمادگی وی در درک دروس می شود. وقتی کودک آمادگی رفتن به مدرسه را نداشته باشد، سازگاری وی با عوامل و شرایط محیطی مدرسه، نسبت به کودکان تک زبانی به مراتب دشوار تر خواهد بود. نا توانی در بیان مناسب مطالب موجب احساس نگرانی بیش از حد در کودکان می گردد. به همین دلیل کودکان دوزبانی با موانع سختی در سازگاری تحصیلی روبه رو گردیده و به زحمت می توانند به موفقیت تحصیلی دست یابند.

همچنین این متخصصان معتقدند تاثیر منفی دو زبانی بودن در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک نیز افزایش می یابد. به دلیل بیان نامناسب مطالب، این گونه کودکان مورد تمسخر قرار گرفته و پیامد این وضع احساس خشم و افسردگی در این کودکان است. لذا متخصصانی که چنین نظری در مورد یادگیری زبان دوم در ابتدای خردسالی دارند معتقدند که اوایل نوجوانی یعنی حدود 11-13 سالگی بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم است زیرا در این سنین نوجوان بر زبان مادری خود تسلط کامل را یافته و حال آمادگی لازم برای یادگیری زبان دوم را داراست و از طرف دیگر انگیزه بیشتری برای یادگیری زبان دوم خواهند داشت. این در حالیست که دسته ای دیگر از متخصصان معتقدند که بهترین سن برای آغاز آموزش زبان دوم 7سالگی است چرا که در این سن بچه ها در حال رشد بوده و بهتر می توانند زبان دوم را درک کنند و به همین دلیل است که آموزش زبان دوم در برخی از مدارس از دوران ابتدایی آغاز می شود.

همانطور که مشاهده کردید در مورد زمان دقیق آغاز آموزش زبان دوم تقریبا توافق نظری وجود ندارد و در مورد این موضوع، هر دسته از محققان به نتایج مطالعات خود تکیه می کنند اما به طور کلی احتمالا شما والدین عزیز نیز با توجه به مطالب عنوان شده به این نتیجه رسیده اید که بهتر است کودکان برای یادگیری زبان دوم تحت فشار قرار نداده و تا قبل از اینکه در زبان اول ، پیشرفت لازم را نکرده باشند به یادگیری زبان دوم نپردازند و حداقل برای آموزش زبان دوم، تا 7سالگی آنها صبر کرده و این آموزش را از دوران کودکستان آغاز نکنیم.

682 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده

دلایل رفتن کودک به پیش دبستان

آیا لازم است بچه‌هایمان را به پیش‌دبستانی بفرستیم؟

بله، گذراندن دوره پیش دبستانی، کودک را آماده می‌کند آماده برقراری روابط با دیگر همسالان و مربیان خود شود و زمینه یادگیری جدی در او به وجود آید. آموزش‌های پیش‌دبستانی برای سنین حدود ۶ سال لازم و ضروری است و خوشبختانه آموزش و پرورش و سازمان بهزیستی به اهمیت آن پی‌ برده و آموزش‌هایی را برای این سنین در نظر گرفته‌اند. به همین دلیل است که تا حدودی حضور کودکان را در مقطع پیش‌دبستانی اجباری اعلام کرده‌اند و لازم است کودکان قبل از ورود به کلاس اول مهارت‌هایی را کسب کنند.

مگر بچه‌ها در مقطع پیش‌دبستانی چه چیز یاد می‌گیرند؟

در مراکز پیش دبستانی، زمینه یادگیری مفاهیم ریاضی، استدلال و زبان‌آموزی غیرمستقیم فراهم‌ می‌شود. محور آموزش‌ها بازی است. یکی از مهم‌ترین مهارت‌‌هایی که باید در مقطع پیش‌دبستانی به بچه‌ها آموزش داده شود، مهارت‌های ظریف دستی است. برای تقویت مهارت‌‌های ظریف دستی، غیر از کار با وسایل گوناگونی که در بازار وجود دارد، (مثل خمیر و مهره) نقاشی‌کشیدن و ساخت اشکال هندسی هم به بچه‌‌ها آموزش داده می‌شود. بسیاری از والدین می‌گویند فرزند من علاقه‌ای به نقاشی‌کشیدن ندارد اما در آموزش‌های پیش‌دبستانی، بحث علاقه مطرح نیست و کودک باید تمرکز لازم برای نقاشی را پیدا کند تا مهارت استفاده از انگشتانش تقویت شود، بنابراین آموزش نقاشی در این دوران نه به صورت مستمر و جدی، بلکه به‌عنوان سرگرمی ‌بسیار مهم است و کودک باید تشویق و ترغیب شود همراه با سایر کودکان نقاشی‌کشیدن را تمرین کند. لوحه‌نویسی و آشنایی با حروف و آشنایی با اعداد نیز باید به کودکان آموزش داده شود. رشد حواس پنج‌گانه، رشد حافظه و به خاطرسپردن، مهارت مشاهده، مهارت‌های طبقه‌بندی (طبقه‌بندی ۳ مفهوم شکل و اندازه و رنگ)، شناخت رنگ‌ها، مفهوم اشکال (شناخت اشکال هندسی)، مفاهیم بزرگ و کوچک، هم اندازه، بلند و کوتاه، سنگین و سبک، چاق و پهن و باریک، دور و نزدیک، مفهوم زمان (شب و روز- بعدازظهر و غروب – قبل و بعد)، مفهوم دما (گرم و سرد)، خانه و ‌خانواده، حیوانات و دوستی با آنها، ایام هفته، میوه‌ها و سبزی‌های فصلی، گیاهان، مفهوم ایمنی، وسایل نقلیه، آب و هوا، از جمله موارد دیگری است که در این مراکز آموزش داده می‌شود. علاوه بر اینها، در خیلی از پیش‌دبستانی‌ها، علاوه بر این آموزش‌ها، یک روز در هفته روز اسباب‌بازی نام گرفته و بچه‌ها می‌توانند اسباب‌بازی خود را از خانه ببرند و با هم بازی ‌کنند. همان‌طور که بچه‌ها به آموزش نیاز دارند، به تفریح و سرگرمی‌ نیز نیاز دارند. چون آموزش در کنار تفریح و سرگرمی ‌موثر است.

یعنی ضروری است کودک در تمام ‌کلاس‌هایی که در پیش‌دبستانی وجود دارد ثبت‌نام شود؟

ببینید، آموزش‌ها در مقطع پیش‌دبستانی در حد نقاشی‌، لوحه‌نویسی، آشنایی با شکل اعداد و مفهوم اعداد، خمیربازی، زبان دوم و یک ورزش مانند ژیمناستیک است که تحرک و توانایی کودکان را افزایش دهد و مهارت تمرکز آنها را تقویت کند. اما برخی مراکز پیش‌دبستانی‌ آموزش‌های دیگری هم دارند که فقط جنبه تجاری دارد و بسیاری از والدین خود را موظف به ثبت‌نام کودک برای یادگیری این آموزش‌ها می‌کنند. مشکل این است که در این صورت، بچه‌ها از هر نوع آموزشی زده می‌شوند و حتی برای کلاس اول انگیزه لازم را نخواهند داشت. از طرفی همه می‌دانیم مثلا آموزش موسیقی‌ای که در مهدها و پیش‌دبستانی‌ها داده می‌شود، کافی نیست و اگر والدین دوست دارند فرزندشان موسیقی یاد بگیرد، باید او را در کلاس‌های خصوصی یا گروهی خارج از محیط آموزشی پیش‌دبستانی ثبت‌نام کنند.

برخی مراکز پیش‌دبستانی، آموزش‌های جدی و وسیعی در حد کلاس اول دبستان به بچه‌ها می‌دهند. آیا این آموزش‌ها لازم است؟

لازم نیست بچه‌ها خواندن و نوشتن را پیش از مدرسه یاد بگیرند چون معمولا این خواندن و نوشتن بیشتر از اینکه اعتماد‌به‌نفس بچه‌ها را بالا ببرد، باعث غرور و ایجاد اعتماد به نفس کاذب در آنها و حتی والدین می‌شود. این کار انگیزه لازم را برای یادگیری در کودکان از بین می‌برد. علاوه بر این، خیلی وقت‌ها این کودکان را به‌عنوان بچه‌های بیش‌فعال نزد ما می‌آورند چون کنار همکلاسی‌هایی می‌نشیند که تازه از آموزش الفبا شروع کرده‌اند ولی برای آنها مطالب تکراری است بنابراین انگیزه لازم برای حضور در مدرسه را ندارند و شروع به بازیگوشی می‌کنند و این می‌تواند مشکل‌ساز باشد، چه برای خود بچه‌ها، چه خانواده و چه مربیان.

به دلیل هزینه‌های بی‌مورد و گزاف برخی مراکز پیش‌دبستانی، برخی خانواده‌ها تمایل ندارند کودکشان پیش‌دبستانی برود. اگر کودکی نتوانست این مقطع را بگذراند مشکلی برایش پیش می‌آید؟

بهتر است تمام کودکان این مقطع را بگذرانند چراکه در کلاس اول کنار بچه‌هایی قرار می‌گیرند که این آموزش‌ها را دیده‌اند و این مساله ممکن است روی اعتمادبه‌نفسشان تاثیر منفی بگذارد.

669 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده

مونته سوری چیست ؟

مونته سوری بر این باور بود که فعالیتهای کودک باید با توجه به علائق و سلیقه کودک باشد و نه مربی آموزش کودکان روندی فعال دارد، نه انفعالی و کودک، خود می آموزد وانتخاب فعالیت ها با کودک است و کودک بر حسب نیاز می تواند بارها و بارها آن را تکرار کند.مونته سوری معتقد بود معرفی این نظام تازه به آموزش و پرورش، کوششی است برای پیوند خانه و مدرسه. او فعالیت های مدرسه اش را بر اساس فعالیت های خانه طرح ریزی کرد. در روش آموزشی مونته سوری، آموزش اتوماتیک یا خودآموزی اصل مهمی است. در این روش فعالیت ها و مواد آموزشی به گونه ای سازمان داده و طرح ریزی شده بود که کودکان در هنگام نظارت آموزگار به خود آموزش می دادند.

اصول روش مونته سوری
روش آموزشی مونته سوری ابتدا برای آموزش کودکان استثنایی و با هدف آموزش زودهنگام خردسالان ابداع شد . وی بر چند اصل تاکید داشت:

  • احترام به کودک به عنوان یک فرد
  • آگاهی از روند رشد کودک و این که کودک بسیار دقیق و حساس مشاهده شود
  • توجه به این نکته که بازی کودک، کار کودک است.

برنامه ی آموزشی مونته سوری بر روی پنج سطح متمرکز می شود:

  • زندگی عملی
  •  فراگیری آگاهانه به وسیله ی حس ها
  • هنر تکلم
  • ریاضیات و شناخت محیط
  • موضوع فرهنگی

زندگی عملی
در زندگی عملی کودک می آموزد چگونه از عهده کارهای شخصی و فعالیتهای روزمره زندگی (ADL) خود بر آید . چگونه بند کفش هایش را ببندد. کتش را بپوشد، پیش غذایش را آماده کند و بخورد و بدون کمک دیگران به دست شویی برود و بدون ریخت و پاش خودش را تمیز کند.

فراگیری آگاهانه به وسیله ی حس ها
دکتر مونته سوری مشاهده کرد کودکان مراحل حسی متفاوتی را می گذرانند که در طی آن مراحل، آمادگی بسیاری برای دریافت مهارت های ویژه یادگیری دارند. او اهمیت توسعه ی این حس ها را در سنین ۲-۶ سالگی خاطر نشان کرد. در این سال ها کودک تمایل دارد از حواس خود استفاده کرده و آن ها را کامل کند.از این رو مواد آموزشی کودکان به گونه ای طراحی می شوند که کودک به وسیله ی آن ها، دیدن، لمس کردن، حس کردن، شنیدن و حرکت را بیاموزند.

هنر تکلم
زبان مساله ی حیاتی بشر است. کودکان با توجه به استعدادبه کشف و جست و جو می پردازند. کودکان تشویق می شوند افکار خود را به شکل شفاهی بیان کنند. آن ها می آموزند حرف ها را با نشانه گذاری از هم تمیز دهند و به همین شیوه در خواندن، هجا کردن قواعد و مهارت های خوش نویسی پیشرفت می کنند. نوشتن را در صورتی که خسته کننده نباشد، می آموزند. نتیجه‌ی این کار خواندن است. کودکان هرگز روزی را که نمی توانستند بخوانند و بنویسند، به خاطر نمی‌آورند.

ریاضیات و شناخت محیط (زمین(
کودکان یاد می گیرند چیزهای پیش رویشان را بشمارند تا بعدها بتوانند اشیاء سخت و جامد مانند مهره های رنگی را شمارش کنند. برای مثال برای آموزش اعداد از ۱۰- ۲۰ گروه مهره های طلایی ده تایی و برای نمایش ۹-۱ مهره های تکی وجود دارد. بدین ترتیب عدد ۱۱ را با یک مهره ی طلایی ۱۰تایی و یک مهره ی ۱ نشان می دهند. این نکته برای بسیاری از کودکان کم توان ذهنی و دچار اختلالات رشدی می تواند مفید باشد.

موضوع فرهنگی
کودکان درباره ی کشورهای دیگر می آموزند . هم چنین حیوانات و چگونگی زیست آن ها را بررسی می کنند . زمان، تاریخ، موسیقی و سایر علوم از موضوعات فراگیری است.

617 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده

بهترین سن برای مهد کودک رفتن

بسیاری از مادران مجبورند سر کار بروند تا در این شرایط سخت اقتصادی چرخ زندگی‌شان را بگردانند. تکلیف آنها چه می‌شود؟ آیا فرزندپروری آنها محکوم به شکست است؟ دکتر نسرین امیری، روان‌پزشک کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی به این پرسش پاسخ می‌دهد.

پاسخ شما به مادرهایی که شاغلند و در عین حال، دغدغه‌های فرزندپروری دارند، چیست؟
به‌نظر من باید با برنامه‌ریزی درست، شرایطی مهیا کنیم که بچه‌دار شدن به معنی تمام‌مدت کنار فرزند بودن و کناره‌گیری از حرفه اجتماعی نباشد، چراکه وقتی بند ناف بریده شد، هر انسان هویتی مجزا دارد. قرار نیست مادر تمام روز در کنار کودکش باشد یا اگر نتواند به‌خاطر کارش هر روز با او باشد، دچار اضطراب شود.

اما نوزاد را که نمی‌توان به حال خود رها کرد! اگر قرار است مادر بعد از مرخصی 6 ماهه فعالیت حرفه‌ای خود را شروع کند، باید فرزندش را به چه کسی بسپارد که آسیب روانی یا تربیتی نبیند؟
بهتر است از یک آشنا بخواهد از فرزندش نگهداری کند. مادربزرگ، خاله و عمه‌های کودک انتخاب‌ خوبی هستند. در قدیم بچه‌ها مادرخوانده‌ای داشتند که در نبود مادر از آنها نگهداری می‌کرد. شاید الان بسیاری از بزرگترها خاطرات خود را درباره این شخص در ذهن داشته باشند. تا 3 سالگی کودک می‌تواند در کنار این افراد باشد اما بعد از این سن باید به رشد اجتماعی‌اش توجه کرد و مهد، مکان مناسب‌تری برای نگهداری از او است.

قبل از 3 سالگی اگر کسی از آشنایان برای نگهداری کودک وجود نداشته باشد، می‌توان او را به مهد سپرد؟
بهتر است قبل از 3 سالگی مهد نرود و مثلا در شرایطی مادر او را همراه خود به محل کار ببرد. امروزه در بسیاری از اداره‌ها، محل نگهداری کودک وجود دارد و مادر می‌تواند فرزندش را به‌خصوص در سن شیرخوارگی همراه خود به محل کار ببرد و در اتاقی نزدیک به اتاق خود بگذارد تا پرستاری از او نگهداری کند و مادر نیز بتواند هر چند ساعت یک بار به او سر بزند.

در مواردی که به دلایلی کودک شیرخوار نمی‌تواند نزدیک محل کار مادر نگهداری شود و شخص آشنایی هم نمی‌‌تواند از او پرستاری کند، راه‌حلی جز مهد وجود ندارد اما اگر این تنها گزینه‌ پیش‌روی شماست نباید احساس گناه یا اضطراب کنید، بلکه مهد مناسب و مطمئنی بیایید و سعی کنید مربی شیرخوار مرتب عوض نشود.

علاوه بر این، مربی باید با مادر در ارتباط نزدیک باشد تا بچه دچار اضطراب و کمبود محبت نشود چون قبل از 3 سال معضل تربیتی نداریم. مشکل اصلی بعد از این سن است. تا قبل از 3 سالگی، مهم‌ترین مساله‌ای که باید مد نظر گرفته شود، انتقال خوب و کامل محبت به شیرخوار است. کودک باید احساس کند در مدتی که مادر نیست، به‌وسیله مربی حمایت می‌شود.

بهترین سن کودک برای مهدکودک
دکتر غزال زاهد، فوق‌تخصص روان‌پزشکی کودک و نوجوان، عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی:
تا زمانی که کودک توانایی توصیف فضای مهد و بیان اتفاق‌هایی که در آنجا می‌افتد را ندارد، نباید به مهد کودک سپرده شود. اگر مادری شاغل است، برای فرزند زیر 3 سال خود باید یک نفر را به عنوان مراقب انتخاب کند. این شخص می‌تواند مادربزرگ، خاله یا یک پرستار باشد که بچه در کنار او احساس آرامش و ایمنی داشته باشد. در چنین شرایطی، احتمال بروز «اضطراب جدایی» کمتر می‌شود در غیر این صورت بچه دچار اختلال در پدیده دلبستگی می‌شود.

او به نوازش، آغوش، حضور، لبخند، بوسیدن، تماس پوستی و چشمی کافی با والدین نیاز دارد. اگر غیر از این باشد، احساس عدم‌امنیت در کودک شکل می‌گیرد و در صورت غفلت تبدیل به اختلال‌های اضطرابی و روان‌پزشکی می‌شود.

پدیده دلبستگی یعنی ارتباط عاطفی که بین مادر و کودک وجود دارد و طی آن کودک احساس آرامش و ایمنی می‌کند. کودکی که زود به مهد فرستاده می‌شود تا حدی دچار اضطراب جدایی است و به حضور مادر و پدر نیاز دارد. این تمایل بودن با والدین ممکن است در حد معمول یا بیمارگونه باشد. کودکی که به مهد فرستاده می‌شود و اضطراب زیادی دارد، هر روز با گریه به مهد می‌رود و حتی دچار علایم جسمانی ناشی از اضطراب می‌شود، لازم است رفتن او به مهد قطع و اضطراب زمینه‌ای بررسی و درمان‌های لازم انجام شود اما اگر اضطراب در حد طبیعی است، زمانی که کودک از مهد برمی‌گردد، والدین باید وقت خود را در اختیار کودک بگذارند.

منبع:سلامت ایران

622 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده

بچه شما هم از مهد کودک فراریه؟!

بعضی از بچه‌ها دوست ندارند به مهدکودک بروند، برخی دیگر از محیط تازه می ترسند و بعضی ها جدایی از خانواده برای شان سخت است. اما گاهی اوقات شرایطی پیش می آید که والدین مجبور هستند فرزندشان را به مهدکودک بسپارند. در این مواقع، لازم است اقداماتی را انجام داد تا کودک ساده تر با محیط کنار بیاید. «فرح همایون پور» كارشناس ارشد مطالعات خانواده ترفندهایی در این خصوص به مادرها پیشنهاد می‌کند.

مادرانی که مجبور به کار کردن در محیط خارج از منزل هستند، چطور باید فرزندان شان را به مهد کودک عادت بدهند؟
تجربیاتی که طی این سالها به دست آورده ایم نشان می دهد که نباید به یکباره بچه را تنها گذاشت و از او توقع داشت که به وضعیت عادت کند. حتی الان سالهاست که آموزش و پرورش برای كودكانی كه وارد سال های تحصیلی دوره دبستان می شوند کلاس های درس را چند روز زودتر تشکیل می دهند تا مادران بتوانند چند ساعتی با بچه در محیط کلاس بمانند تا فضا برای کودک عادی شود. کودک در کنار مادرش با اطمینان خاطر می تواند کلاس درس، کودکان دیگر و محیط تازه ای که در آن قرار گرفته است را بشناسد و دست به کنکاش آن بزند. در این شرایط خیلی سریع تر با محیط کنار می آید.

برای مهدکودک هم وضعیت باید به همین شکل باشد. با این تفاوت که بهتر است روزهای اول بچه را با توقف های کوتاه به محیط برد و برگرداند. به طور مثال روزهای اول یک ساعت در مهد کودک مورد نظر توقف کنید و روزهای بعد تعداد ساعات را زیادتر کنید تا بچه با محیط انس بگیرد. ساعت حضور شما و فرزندتان در مهدکودک باید تا زمانی باشد که او عصبانی یا خسته نشود. اگر این حالت در او بوجود بیاید ممکن است دیگر دوست نداشته باشد که به آن محیط برگردد.

معمولا مادران نگرانی‌های بابت رفتار درست مربی مهد با کودکشان دارند.از کجا باید متوجه شویم که با کودک مان در مهد بدرفتاری شده؟
به بچه هایی که می توانند صحبت کنند باید قبل از رفتن به مهد یکسری چیزها را توضیح داد و از کودک خواست به محظ دیدن آنها مسئله را با پدر و مادرشان در میان بگذارند. مثلا اینکه اگر کسی آنها را به شکلی لمس کرد که اذیت شدند، حتما موضوع را به خانه اطلاع دهند. اگر کودک توانایی صحبت کردن نداشت و هنوز به حرف نیفتاده بود مادر وظیفه دارد هر روز بدن او را چک کند و در صورت مشاهده ی کبودی، زخم، قرمزی، جای دندان، جای ضربه و … سریعا با مسئول مهد کودک تماس بگیرد و از او توضیح بخواهد.

ممکن است گاهی اوقات آزاری که به کودک می رسد روحی باشد. این آزار زمانی مشخص می شود که کودکی که تا قبل  از رفتن به مهدکودک آرام و شاد  بوده، به یکباره بترسد، در خودش فرو برود، پرخاشگر شود و … اگر مادر در این زمینه هوشیارانه عمل کند و هر روز تمام حواسش به فرزندش باشد قطعا می تواند به سرعت متوجه مشکل فرزندش شود.

اگر بچه در محیط مهدکودک بهانه بگیرد و اذیت شود  باید چه کرد؟
صبر و تحمل! نمی شود انتظار داشت تمام بچه ها با مهدکودک اخت شوند و انس بگیرند. خیلی از کودکان حتی بعد از یک ماه که با مادرشان در مهد حضور داشتند، نمی توانند تنهایی در آنجا بمانند. البته این کودکان انگشت شمار هستند. اما هر کودکی بسته به شرایطی که در آن بزرگ شده به شکل متفاوتی با محیط ارتباط برقرار میکند. مثلا بچه های آخر خانواده بسیار وابسته هستند و نمی توان از آنها انتظار داشت که خیلی سریع محیط خانه را ترک کنند، اما در بیشتر مواقع بچه های اول خانواده شرایط برعکس دارند.
منبع:نی نی سایت

593 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده

مهد کودک مناسب چه ویژگی هایی دارد؟

بردن کودک به مهد کودک برای بسیاری از مادران شاغل یک امر اجتناب ناپذیر است. مادرانی که می خواهند کودک شان را به مهدکودک ببرند همیشه نگران انتخاب مهد کودک مناسب و این که سپردن کودک به مهد کودک کاری درست است یا غلط، هستند.

ویژگی های یک مهد کودک مناسب برای کودکم چیست؟
راستش پاسخ این پرسش بستگی به شما دارد؛ معمولا مادرانی که شاغل هستند برای حفظ شغل و موقعیت اجتماعی خواه‌ناخواه کودکشان را به مهدکودک می‌فرستند، اما در این میان مادران خانه‌دار زیادی هم هستند که به دلیل تاثیرات مثبت و طولانی‌مدت مهد، کودکانشان را برای ساعاتی در طول روز به دست خاله‌های مهربان مهدکودکی می‌سپرند. با این حال اگر شما مادری هستید که خودتان توانایی پر کردن ساعات کودک دلبندتان را دارید، می‌توانید از گزینه مهدکودک چشم پوشی کنید، مراقب باشید که پر کردن ساعات کودک به معنای آرام نگه داشتن او نیست، منظور از پر کردن ساعات کودک، انجام فعالیت‌های گوناگون و سرگرم‌کننده است. گاهی اوقات والدین کودکان را معتاد به تلویزیون بار می‌آورند، چرا که تلویزیون یک سرگرمی ظاهرا بدون آسیب و کم‌هزینه است. خلاصه این‌که آنچه مهم است فرآیند رشد کودک است که باید برنامه‌ریزی شده و غنی باشد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد کودکانی که به مهدکودک رفته‌اند در مقایسه با کودکانی که در کنار خانواده به سر برده‌اند، همکاری‌های گروهی بیشتری دارند، تکالیفشان را بهتر انجام می‌دهند و تمایل برای شرکت در فعالیت‌های اجتماعی و بازی‌های گروهی در آَنها بیشتر است. با این حال توصیه می‌شود تا پیش از سه سالگی کودکان به مهدکودک سپرده نشوند، چرا که این سه سال نقش بسزایی در شکل‌گیری دلبستگی در ارتباط کودک با مادر دارد.

مهد کودک خوب چه مهدکودکی است؟
فضای مهدکودک شاد و وسیع باشد
معمولا کودکان از یک فضای محدود آپارتمانی به مهدکودک برده می‌شوند تا در آنجا بازی کنند و مهارت‌های جدیدی بیاموزند؛ بنابراین هنگام انتخاب مهدکودک دقت کنید مهد دارای حیاط مناسب و نسبتا وسیع باشد، وضعیت ظاهری اسباب‌بازی‌ها و وسایل آموزشی نیز از مواردی است که باید به آن دقت کنید.

تعداد کودکان بیش از حد نباشد
هر چقدر تعداد کودکان کمتر باشد، مربیان زمان بیشتری را صرف کودک شما می‌کنند؛ ارتباط و همکلامی مربیان با کودک سبب می‌شود او زودتر کلمات را یاد بگیرد و با سرعت بیشتری روان سخن گفتن را بیاموزد.

مربیان آموزش‌دیده، او را تعلیم دهند
هنگامی که تصمیم می‌گیرید کودک را به مهد بسپارید، حتما در مورد سطح تحصیلات و دوره‌هایی که مربیان گذرانده‌اند تحقیق کنید. مربیانی که دوره‌های خاص برای آموزش کودک گذرانده‌اند برای کودکان تجارب غنی‌تری را فراهم می‌کنند.

چگونه کودک را برای رفتن به مهد آماده کنیم؟
به کودک آمادگی دهید
یادتان باشد انتقال به مهد یا هر مرکز آموزشی دیگری معمولا برای کودکان ناراحت‌کننده و تلخ است پس همیشه از خودتان بپرسید آیا او آمادگی رفتن به مهد را دارد؟ و اگر داشت می‌توانید با او درباره رفتن به مهد گفت‌وگو کنید، اما روش بهتر آن است که به صورت غیرمستقیم او را با محیطی به نام مهدکودک آشنا کنید. مثلا می‌توانید هنگام خواب برای او قصه‌ای را بگویید که در یک مهد روی داده است یا از بازی‌های گروهی صحبت کنید که انجام دادن آنها در مهدکودک امکان‌پذیر است. بگذارید کودک نسبت به مهد احساس کنجکاوی پیدا کند و آنگاه وقتی از شما پرسید مهد کجاست برای او توضیح دهید که مهد چگونه مکانی است. معمولا سوال بعدی این خواهد بود که «آیا من هم به مهدکودک می‌روم؟» حالا می‌توانید درباره رفتن او به مهدکودک صحبت کنید.

قبل از ثبت‌نام، فضای مهد را به کودک نشان دهید
بد نیست که چند بار از آن مهد بازدید کنید و کودک فضاهای مختلف آن را ببیند، به این ترتیب با آمادگی بهتری وارد مهد می‌شود.

نگران شدن کودک طبیعی است
معمولا کودکان هنگام رفتن به مهد مضطرب و نگران می‌شوند، اما هنگام خروج از مهد شاد و پرانرژی هستند.

هنگام ترک کودک از او خداحافظی کنید
گاهی اوقات مادران برای این‌که کودک هنگام جدایی گریه نکند برای چند دقیقه کنار مربی می‌مانند و همین که کودک سرگرم بازی شد می‌روند. یادتان باشد این کار بشدت فرزندتان را ناراحت می‌کند و می‌تواند اثرات عمیقی بر روان او بگذارد. کودکانی که به این صورت از مادر جدا می‌شوند، نسبت به مادر بی‌اعتماد شده و بسختی از او جدا می‌شوند، بنابراین وقتی می‌خواهید از او دور شوید حتما خداحافظی کرده و او را مطمئن کنید که سر ساعت برمی‌گردید. بهتر است پس از خداحافظی شما بایستید تا او دور شود و دوباره به بازی برگردد آنگاه از مهد خارج شوید.

او را با کودکی دیگر همراه کنید
اگر بتوانید او را با دوست یا یکی از فرزندان اقوام خود در یک مهد ثبت‌نام کنید رغبت او برای رفتن به مهد بیشتر می‌شود چرا که دیگر خود را در یک جمع کاملا غریبه نمی‌بیند.

برای رفت و برگشت با هم توافق کنید
درباره چگونه طی کردن مسیر خانه و مهد با هم تصمیم‌گیری کنید. این‌که این مسیر را پیاده‌روی کنید یا با اتوبوس و تاکسی بروید باید براساس توافقی دوطرفه باشد.

شنونده خوبی برای کودک باشید
هنگام بازگشت از مهدکودک، معمولا کودکان از اتفاقات در طول روز سخن می‌گویند، با دقت به حرف‌هایشان گوش دهید و نسبت به گفته‌هایشان واکنش نشان دهید، مثلا آنها را تائید یا نصیحت کنید، ضمن این‌که این گفت و شنود سبب می‌شود بدانید در زمان نبود شما مربیان چه چیزهایی را به کودک می‌آموزند.

با دوستان او ارتباط برقرار کنید
وقتی دوست فرزندتان را می‌بینید و با او سلام و احوالپرسی می‌کنید خود به خود با والدین او هم روبه‌رو می‌شوید به این ترتیب می‌توانید ارتباط را بیشتر کنید و در زمان‌های مختلف به بهانه‌هایی مثل جشن تولد از همکلاسی‌های او دعوت کنید تا به منزلتان بیایند یا به صورت جمعی قرار پارک رفتن بگذارید.

330 بازدید کل, امروز بازدیدی انجام نشده