در ادامه چند پیشنهاد کاربردی برای کسانی که میخواهند روش مونتهسوری را در فضای آموزشی ایران بهکار بگیرند.
* قفسههای در دسترس برای کودکان، وسایل با ارتفاع مناسب، مواد آموزشی چیدهشده برای انتخاب آزاد کودک.
* فضای آرام برای انجام کار، تمیز، مرتب، و دارای زیبایی بصری—چرا که محیط الهامبخش است.
* جداسازی حوزههای فعالیت (مثلاً زندگی عملی، ریاضیات، زبان) به شکلی که کودک بداند «انتخابِ کارِ خودش» دارد.
* مواد ساده آغاز و به تدریج پیچیدهتر شوند؛ برای مثال در زندگی عملی فعالیتهایی مثل ریختوپاش، بریدن، نخ کردن، تا بعد به کارهای انتزاعیتر.
* مواد باید «کنترل خطا» داشته باشند (یعنی کودک بتواند خودش متوجه اشتباه شود) که باعث رشد مستقل میشوند.
* مربیان باید با فلسفه، روش و نحوهی تعامل با کودک آشنا باشند.
* مشاهده دقیق کودک، ثبت پیشرفت، و مداخله مناسب مهم است.
* مربی باید فضای پرسش و انتخاب را برای کودک فراهم کند، نه فقط انتقال محتوا.
* دورههای کاری بدون وقفه (مثلاً ۲ تا ۳ ساعت) بگذارید تا کودک فرصت انتخاب، تمرکز و تکمیل کار خود را داشته باشد.
* زمانبندیها باید انعطافپذیر باشند و به نیاز کودکان پاسخ دهند.
۵. گفتوگو با والدین و آگاهیسازی
* والدین باید بدانند فلسفه چیست، چرا کودک در فعالیتهایی که به نظرشان «بازیگونه» است شرکت میکند.